พี่น้องพระสงฆ์ ซิสเตอร์คาร์เมไลท์ และพี่น้องที่รักทุกท่าน
ช่วงนี้หลายคนคงได้ติดตามข่าวความสำเร็จของเนเน่บนเวทีประกวดร้องเพลง เทพบิวในการวิ่ง 100 เมตร และทีมวอลเลย์บอลหญิงไทย เราได้ลุ้น ได้เชียร์ และได้ชื่นใจไปกับพวกเขา
เราเห็นการแสดงเพียงไม่กี่นาที เห็นนักวิ่งเข้าเส้นชัยเพียงไม่กี่วินาที แต่กว่าจะมาถึงช่วงเวลานั้น ต้องผ่านการฝึกฝน ความอดทน และการเสียสละมายาวนาน ความสำเร็จที่เราเห็นจึงชวนให้เรานึกถึงความทุ่มเทในวันธรรมดา ซึ่งหลายครั้งไม่มีใครเห็นและไม่มีเสียงปรบมือ
วันนี้ที่เรามาฉลองอารามคาร์แมลนครสวรรค์ เราก็มาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับชีวิตที่ถวายอย่างซื่อสัตย์ในวันธรรมดาเช่นกัน ทั้งการภาวนา การทำงาน และการรับใช้กันของซิสเตอร์ แต่เพื่อจะเข้าใจคุณค่าของชีวิตเช่นนี้ เราต้องฟังคำตอบของพระเยซูเจ้าในพระวรสารวันนี้ เมื่อบรรดาศิษย์ถามว่า “ผู้ใดยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรสวรรค์”
พระเยซูเจ้าทรงเรียกเด็กเล็กคนหนึ่งมายืนท่ามกลางพวกเขา แล้วตรัสว่า ผู้ที่ถ่อมตนเหมือนเด็กคนนี้จะยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรสวรรค์ เด็กเล็กรู้ว่าตนต้องการคนดูแล เขายื่นมือให้คนที่ไว้ใจจับไว้ และยอมให้คนนั้นพาเดิน พระเยซูเจ้าทรงเชื้อเชิญให้เรามีหัวใจเช่นนี้ต่อพระเจ้า ยอมรับว่าเราต้องการพระองค์ และพร้อมให้พระองค์ทรงนำชีวิต
คำสอนนี้แตะใจเราทุกคน เพราะบางครั้งเราทำสิ่งดีแล้วก็ยังอยากให้คนเห็น เมื่อไม่มีใครขอบคุณ เราก็น้อยใจ พระเยซูเจ้าทรงพาเรากลับมาหาสิ่งที่สำคัญ คือการวางใจในพระเจ้า และทำหน้าที่ด้วยความรัก แม้ไม่มีใครกล่าวถึงเราแล้วเราจะไว้วางใจพระเจ้าเช่นนี้ได้อย่างไร
บทอ่านแรกให้เหตุผลที่อบอุ่นมาก พระเจ้าตรัสว่า “มารดาปลอบโยนบุตรฉันใด เราก็จะปลอบโยนท่านทั้งหลายฉันนั้น” เด็กกล้าพักในอ้อมแขนของแม่ เพราะรู้ว่าแม่รักเขา เราก็มอบชีวิตไว้กับพระเจ้าได้ เพราะมั่นใจว่าพระองค์ทรงรักเรา และนักบุญยอห์นย้ำในบทอ่านที่สองว่า พระเจ้าทรงรักเราก่อน ทรงส่งพระบุตรมาเพื่อให้เรามีชีวิตโดยทางพระองค์ ความรักที่ได้รับก่อนนี้เอง เป็นจุดเริ่มต้นของการถวายตน
บางคนอาจสงสัยว่า อะไรทำให้ซิสเตอร์ยอมละสิ่งดีหลายอย่างที่คนทั่วไปมีได้ แล้วเลือกเข้ามาอยู่ในอาราม คำตอบอยู่ที่การได้สัมผัสความรักของพระเจ้า และปรารถนาจะตอบรักพระองค์ด้วยชีวิตทั้งหมด
ซิสเตอร์จึงตอบว่า “พระเจ้าข้า ชีวิตของลูกเป็นของพระองค์” คำตอบนี้ต้องอาศัยการตัดสินใจที่จริงจัง ต้องยอมละโอกาสที่จะมีครอบครัวของตนเอง จำกัดอิสระในการไปไหนมาไหน และละความสะดวกตามใจหลายอย่าง เพื่อถวายเวลาและชีวิตแด่พระเจ้าในการภาวนา การทำงาน และการอยู่ร่วมกัน
เมื่อรักใคร เราย่อมอยากมีเวลาให้เขา อยากฟัง และอยากอยู่ใกล้ การภาวนาจึงเป็นเวลาที่ซิสเตอร์อยู่กับพระเจ้าผู้ทรงรักท่าน ฟังพระวาจา และเปิดใจให้พระองค์ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงชีวิต
ความสัมพันธ์เช่นนี้ต้องได้รับการดูแลทุกวัน เราเห็นจากนักร้องและนักกีฬาว่า สิ่งที่มีคุณค่าต้องอาศัยความสม่ำเสมอ ชีวิตภาวนาก็ต้องการความซื่อสัตย์เช่นกัน มีทั้งวันที่ชื่นใจและวันที่เหนื่อย มีวันที่สงบและวันที่ใจวอกแวก แต่เรายังกลับมาหาพระเจ้า เพราะความรักของพระองค์ยังอยู่กับเราเสมอ บางวันคำภาวนาอาจมีเพียงว่า “พระเจ้าข้า วันนี้ลูกเหนื่อย ขอทรงประคองลูกด้วย” และนี่ก็เป็นคำภาวนาจากหัวใจแล้ว
ซิสเตอร์ที่รัก แม้ในวันที่ทำงานได้น้อยลง หรือภาวนาแล้วรู้สึกแห้งแล้ง ชีวิตที่ถวายด้วยความรักก็ยังมีคุณค่า เช่นเดียวกับผู้สูงอายุที่ภาวนาเงียบ ๆ ผู้ป่วยที่ยังวางใจ และคนที่ผิดพลาดแล้วพยายามเริ่มใหม่ ทุกคนเข้ามาพักในความรักของพระเจ้าได้
เมื่อเราได้รับความรักและการประคองจากพระองค์ เราก็เริ่มมีกำลังที่จะรักและประคองคนอื่น นี่จึงเป็นเหตุผลที่นักบุญยอห์นกล่าวต่อว่า ถ้าพระเจ้าทรงรักเราเช่นนี้ เราก็ควรจะรักกันด้วย สำหรับซิสเตอร์ ความรักนี้เริ่มจากคนที่อยู่ร่วมกันในหมู่คณะ สำหรับพวกเรา ก็เริ่มจากคนในบ้านและคนที่พบทุกวัน
ภาพของทีมวอลเลย์บอลหญิงไทยช่วยให้เราเข้าใจเรื่องนี้ได้ดี เวลาลูกตบทำคะแนน เรามักจำคนตบได้ แต่ก่อนจะถึงจังหวะนั้น ต้องมีคนรับ มีคนเซต และมีคนช่วยป้องกัน ถ้าทุกคนอยากเป็นคนตบ ก็ไม่มีใครรับลูกให้
ชีวิตร่วมกันต้องอาศัยการทำหน้าที่ของตนและเห็นคุณค่าของหน้าที่ผู้อื่น ในอารามมีงานในวัดน้อย ในครัว ในสวน และการดูแลผู้เจ็บป่วย ทุกงานช่วยให้หมู่คณะดำเนินชีวิตไปด้วยกันได้ ยิ่งกว่านั้น เมื่อคนหนึ่งพลาด คนอื่นต้องช่วยประคอง ในสนาม หากรับลูกแรกไม่ดี เพื่อนร่วมทีมก็พยายามช่วยเล่นลูกต่อ ทั้งในอารามและในครอบครัว วันที่ใครคนหนึ่งอ่อนแรง จึงเป็นวันที่เขาต้องการความเข้าใจเป็นพิเศษ
ความรักที่ได้รับในการภาวนาจึงปรากฏได้ในเรื่องธรรมดา เช่น การฟังให้จบ การช่วยงานโดยไม่ต้องรอให้ขอ การขอโทษ และการให้อภัย สิ่งเหล่านี้ทำให้คนข้างเราสัมผัสได้ว่า เขาไม่ได้อยู่ลำพัง และเมื่อความรักเติบโตขึ้น ก็ย่อมเปิดกว้างไปถึงผู้ที่อยู่นอกหมู่คณะด้วย แม้ซิสเตอร์จะอยู่ภายในอาราม ท่านก็สามารถนำความทุกข์และความหวังของผู้คนเข้ามาในคำภาวนาได้ ทั้งพระสงฆ์ที่เหน็ดเหนื่อย ครอบครัวที่มีปัญหา และผู้ป่วยที่กำลังท้อใจ
บางคนทุกข์จนพูดกับพระเจ้าไม่ออก แต่ในเวลาเช่นนั้น ยังมีพี่น้องในพระศาสนจักรภาวนาเพื่อเขาอยู่ ชีวิตภาวนาของอารามจึงเป็นการร่วมรับผิดชอบพันธกิจของพระศาสนจักร วอนขอพระหรรษทานให้พวกเราทำหน้าที่ของตนด้วยความรักและความซื่อสัตย์
วันนี้เราจึงขอบคุณซิสเตอร์ที่ภาวนาเพื่อพระศาสนจักร เพื่อสังฆมณฑลนครสวรรค์ และเพื่อประชาสัตบุรุษ ผมเองก็ขอฝากหน้าที่รับใช้ไว้ในคำภาวนาของซิสเตอร์ด้วย ขอให้พวกเรารู้จักฟัง มีความถ่อมตน และพร้อมรับใช้ประชากรของพระเจ้า
เมื่อเห็นคุณค่าของชีวิตภาวนาเช่นนี้ เราก็ควรกลับมาถามตัวเองว่า ในแต่ละวัน เราให้เวลากับพระเจ้าบ้างหรือยัง เราฝากซิสเตอร์ภาวนาให้เราได้ และเราเองก็ได้รับเชิญให้เข้ามาพบพระองค์ด้วย เพราะความเชื่อของเราต้องได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง
เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ ก่อนออกจากบ้าน ทำสำคัญมหากางเขน แล้วขอว่า “พระเจ้าข้า วันนี้ขอให้ลูกรักคนที่ลูกจะพบ” ก่อนนอน ขอบพระคุณ ขออภัย และฝากความกังวลไว้กับพระองค์ หากภาวนาร่วมกันในครอบครัวได้แม้เพียงไม่กี่นาที ก็เป็นสิ่งมีค่า
เมื่อเราให้เวลากับพระเจ้า เราก็ค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะฟังพระองค์ และมองเห็นความจำเป็นของคนรอบข้าง รวมถึงความจำเป็นของหมู่คณะที่เรามาร่วมฉลองในวันนี้ด้วย
อารามแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวพระศาสนจักรของเรา เราจึงร่วมเอาใจใส่ชีวิตของซิสเตอร์ ทั้งเรื่องอาหาร การรักษาพยาบาล และการดูแลสถานที่ สอบถามว่าอารามต้องการอะไร แล้วช่วยตามกำลัง ด้วยปัจจัย สิ่งของ ความรู้ หรือฝีมือที่เรามี

ขอให้ความผูกพันนี้ดำเนินต่อไปตลอดปี ทั้งด้วยคำภาวนาและการช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ เพื่อซิสเตอร์จะมีกำลังดำเนินชีวิตตามเสียงเรียกที่ได้รับ
ซิสเตอร์ที่รัก ขอบคุณสำหรับคำตอบรับที่ถวายแด่พระเจ้าทุกวัน ขอบคุณสำหรับความรักและความซื่อสัตย์ ทั้งในวันที่ชื่นใจและวันที่ต้องอดทน ขอพระเจ้าทรงหล่อเลี้ยงความยินดีในกระแสเรียกของซิสเตอร์ทุกคนเสมอ
ในพิธีบูชาขอบพระคุณนี้ เราทุกคนกลับมาหาพระเยซูเจ้า ผู้ทรงมอบพระองค์เองเพื่อเรา พระองค์ทรงเป็นบ่อเกิดของความรัก และทรงหล่อเลี้ยงเราให้สามารถรักต่อไปได้
ให้เรากลับจากการฉลองวันนี้พร้อมกับความตั้งใจว่า เราจะซื่อสัตย์ต่อเวลาที่ให้พระเจ้า และอ่อนโยนต่อคนที่พระองค์มอบให้อยู่ข้างเรา เพื่อทั้งอารามและบ้านของเราจะเป็นที่ที่ผู้คนสัมผัสความรักของพระองค์ได้
ขอแม่พระแห่งภูเขาคาร์แมลช่วยนำเราให้มีหัวใจถ่อมตนและไว้วางใจ เหมือนเด็กน้อยในอ้อมแขนของมารดา มั่นใจว่าพระเจ้าทรงรักและทรงประคองเราอยู่เสมอ

อาแมน