Skip to content

สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา 21 มกราคม 2018

บทอ่าน ยนา 3:1-5, 10   ;   1 คร 7:29-31   ;   มก 1:14-20เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้วพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างจากนักบุญยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน  ทรงได้รับการมอบอำนาจของพระบิดา  โดยผ่านทางพระจิต  พระวรสารของนักบุญมาระโกได้บรรยายเรื่องนี้รวดเร็ว (และสั้น) มาก  หลังจากนั้นเพียงไม่กี่ประโยค  นักบุญมาระโกได้สรุปให้เราทราบถึงการเทศน์ของพระเยซูเจ้า และการเรียกศิษย์สี่คนแรกจากกาลิลีสำหรับประชาชนแคว้นยูเดีย  ซึ่งเป็นเมืองยิวเขตอื่น  กาลิลีเป็นแคว้น (ทางภาคเหนือ) ที่ถูกเหยียดหยามและถูกสงสัย  กาลิลีได้รับอิทธิพลด้านประเพณี  ด้านศาสนา  และวิธีการพูดจากคนต่างความเชื่อที่เป็นเพื่อนบ้าน  ชาวยิวทั่วไปคิดว่าไม่มีอะไรดีมาจากกาลิลี  ผลที่ตามมา คือ พระเยซูเจ้าเป็นชาวกาลิลี (นาซาเร็ธอยู่ในกาลิลี)  กำลังเทศน์สอนข่าวดีจากสถานที่เล็กๆ และไม่สำคัญ (วรรคที่ 14)  คำสอนเรื่องความรักสากลของพระเยซูเจ้าจากเมืองจนๆ และถูกเหยียดหยาม    คนที่มีอำนาจและคนที่มีสิทธิพิเศษต่อต้าน  ดังที่ผู้เขียนพระวรสารได้เน้นด้วยการชี้ว่า “หลังจากที่ยอห์นถูกจองจำ” (วรรคที่ 14)  เป็นการเตือนล่วงหน้าถึงสิ่งที่จะเกิดกับพระเยซูเจ้าพระเยซูเจ้าทรงประกาศว่า “เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว” (วรรคที่ 15)  วันของพระเจ้ามาถึงแล้ว  พระประสงค์ของพระเจ้าเกี่ยวกับประวัติศาสตร์  พระอาณาจักรของพระเจ้าถูกเปิดเผยในพระองค์  ไม่ใช่เรื่องที่เกิดในใจเราเอง  แต่เป็นแผนการของพระเจ้าซึ่งเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์  ซึ่งเรามนุษย์ดำเนินชีวิตและสิ้นใจ  พระอาณาจักรแห่งความยุติธรรมและความรักเป็นพระประสงค์ของพระเจ้าสำหรับมนุษยชาติ  และเพราะเหตุนี้จึงท้าทายทุกคนเครื่องหมายแห่งกาลเวลาการเป็นคริสตชน หมายความถึง การเอาใจใส่ เวลาแห่งพระพรพิเศษ (Kairos ภาษากรีก ไครอส) ที่พระเจ้าทรงเปิดเผยที่นี่และเวลานี้  เป็นมิติด้านประกาศกแท้ของชีวิตคริสตชนทุกคน ที่เสี่ยง  ต้องเอาใจใส่ต่อการพิพากษาของพระเจ้า  เกี่ยวกับสถานการณ์ชีวิตของเราในประเทศ  ต้องใส่ใจต่อปฏิกิริยาต่อกิจการบ้านเมืองที่ขัดแย้งกับอาณาจักรแห่งชีวิต  การเป็นน้ำหนึ่งในเดียวกันกับคนจน  เป็นประจักษ์พยานของชุมชนคริสตชน  ที่อยู่ท่ามกลางคนจน  และประชาชนที่ถูกทอดทิ้งในโลก  เพื่อเคารพศักดิ์ศรีมนุษย์  เพื่อเป็นความยินดีและความหวังของคนจนที่กำลังทนทุกข์  และเพื่อเรียนรู้จักการภาวนาที่ลึกซึ้งในท่ามกลางการต่อสู่เพื่ออิสรภาพ  ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องหมายของการประทับอยู่ของอาณาจักรพระเจ้าในประวัติศาสตร์ของเราข้อเรียกร้องเพื่อเข้าในพระอาณาจักรของพระเจ้า คือ “จงกลับใจ” (วรรคที่ 15)  นี่เป็นคำสั่งเร่งด่วน  นักบุญเปาโลสอนว่า “เวลานั้นสั้นนัก” (1 คร 7:29)  เวลามาถึง  พร้อมกับพระพรของพระอาณาจักร  ช่วยเราให้มีทัศนคติใหม่ต่อพระเจ้าและผู้อื่น   ประกาศกโยนาห์ได้รับพันธกิจให้ไปบอกชาวนินะเวห์ให้กลับใจ  นินะเวห์เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอัสซีเรีย (ประมาณ 700 ปีก่อนคริสตกาล  ปัจจุบันอยู่บริเวณตรงข้ามกับเมืองโมซูล  ประเทศอิรัค)  เป็นศัตรูของอิสราเอล (ยนา 1:1-2)  ประกาศกโยนาห์เป็นชาวยิวผู้รักประเทศของตน  ไม่ต้องการรับภาระหน้าที่นี้  แต่ในที่สุดได้ยอมรับพระประสงค์ของพระเจ้าเพื่อให้อภัย  ซึ่งไม่จำกัดเชื้อชาติหรือศาสนา (3:1-5)  พระอาณาจักรของพระเจ้าเป็นพระหรรษทาน  แต่ก็เรียกร้องเรา  ศิษย์กลุ่มแรกได้ยิน “ข่าวดีนี้”  และเป็นส่วนหนึ่งในพันธกิจของพระเยซูเจ้า (มก 1:16-20)  ข่าวดีนี้ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขา  และต้องเปลี่ยนชีวิตของเราด้วยครับ

บิชอป  วีระ  อาภรณ์รัตน์  แปล จาก  Sharing the Word Through the Liturgical Year โดย Gustavo Gutierrez, หน้า 130-132.