หัวข้อ: “จงให้เขากินเถิด” – การสื่อสารที่หล่อเลี้ยงชีวิต

พี่น้องที่รักในองค์พระคริสตเจ้า

วันนี้พระศาสนจักรในประเทศไทยร่วมเฉลิมฉลอง วันสื่อมวลชนคาทอลิกสากลครั้งที่ 60 เป็นวันที่เราอธิษฐานภาวนาเป็นพิเศษเพื่อผู้ทำงานด้านสื่อ และเพื่อพวกเราทุกคน เพราะในยุคปัจจุบัน ทุกคนต่างเป็นผู้สื่อสาร ไม่ว่าจะผ่านคำพูด การสนทนา หรือสิ่งที่เราโพสต์และส่งต่อในโลกออนไลน์

พระวาจาทั้งสามบทในวันนี้มีข้อความเดียวกันที่เชื่อมโยงกันอย่างงดงาม คือ พระเจ้าทรงเห็น “ความหิว” ของมนุษย์ และทรงเป็นผู้หล่อเลี้ยงชีวิต

ในบทอ่านแรก พระประกาศกอิสยาห์ประกาศว่า

“ทุกท่านที่กระหาย จงมาหาน้ำเถิด… เหตุใดจึงใช้เงินซื้อสิ่งที่ไม่ใช่อาหาร และใช้แรงงานเพื่อสิ่งที่ไม่ทำให้อิ่ม”

นี่เป็นคำถามที่ยังคงร่วมสมัยอย่างยิ่ง

ทุกวันนี้ เรามีข้อมูลมากกว่าคนทุกยุค

เรามีข่าวสารมากกว่าที่เคยมี

เราใช้เวลาหลายชั่วโมงกับหน้าจอ

แต่ในขณะเดียวกัน หลายคนกลับรู้สึกโดดเดี่ยว ว่างเปล่า และกระหายความหมายของชีวิต

เราอิ่มข้อมูล

แต่อาจหิวความจริง

เราเชื่อมต่อกันตลอดเวลา

แต่อาจขาดความสัมพันธ์ที่แท้จริง

เราได้ยินเสียงมากมาย

แต่ไม่ค่อยมีใครรับฟังกันด้วยหัวใจ

นี่คือ “ความหิว” ที่พระเจ้าตรัสถึง

พระวรสารวันนี้เริ่มต้นด้วยเหตุการณ์ที่น่าประทับใจ

หลังจากพระเยซูเจ้าทรงทราบข่าวการสิ้นชีวิตของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง พระองค์ทรงเสด็จไปยังที่เปลี่ยวเพื่ออยู่ตามลำพัง แต่เมื่อทอดพระเนตรเห็นประชาชนจำนวนมาก พระวรสารบอกว่า

“พระทัยของพระองค์สงสารเขา”

ก่อนจะทรงทำอัศจรรย์เลี้ยงอาหาร พระเยซูเจ้าทรงมองเห็นก่อน

ทรงมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย

ทรงมองเห็นความเจ็บป่วย

ทรงมองเห็นความหิวของผู้คน

การสื่อสารของพระเยซูเจ้าจึงไม่ได้เริ่มต้นที่การพูด

แต่เริ่มต้นที่ การมองเห็นด้วยความเมตตา

นี่คือบทเรียนสำคัญสำหรับผู้ทำงานด้านสื่อ และสำหรับพวกเราทุกคน

การสื่อสารที่แท้จริงไม่ได้เริ่มจากไมโครโฟน

ไม่ได้เริ่มจากกล้อง

ไม่ได้เริ่มจากโทรศัพท์มือถือ

แต่เริ่มจากหัวใจที่มองเห็นมนุษย์อีกคนหนึ่ง

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ในสารวันสื่อมวลชนสากลปีนี้ ทรงเชิญชวนให้เรา “รักษาเสียงและใบหน้าของมนุษย์ไว้”

เพราะเบื้องหลังข่าวทุกข่าว มีชีวิตของคนจริง ๆ

เบื้องหลังภาพทุกภาพ มีครอบครัว มีความหวัง และมีความทุกข์ของใครบางคน

เมื่อสื่อมองเห็นเพียง “ข่าว”

เราจะใช้คนเป็นวัตถุ

แต่เมื่อมองเห็น “บุคคล”

เราจะเคารพศักดิ์ศรีของเขา

นี่คือความแตกต่างระหว่างการเผยแพร่ข้อมูล กับการสื่อสารแบบพระวรสาร

จากนั้น พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า

“ท่านทั้งหลายจงให้เขากินเถิด”

นี่เป็นประโยคที่น่าประหลาดใจ

ศิษย์คิดว่าทางออกคือ

“ให้คนเหล่านี้ไปหาซื้ออาหารเอง”

แต่พระเยซูเจ้ากลับตรัสว่า

“ท่านทั้งหลายจงให้เขากินเถิด”

คำสั่งนี้ไม่ได้หมายถึงเพียงอาหารฝ่ายกาย

แต่ยังหมายถึงอาหารฝ่ายจิตใจด้วย

โลกทุกวันนี้กำลังหิว

หิวความจริง

หิวความหวัง

หิวความเมตตา

หิวกำลังใจ

หิวผู้ที่พร้อมจะรับฟัง

พระเยซูเจ้าจึงตรัสกับพระศาสนจักรในทุกยุคว่า

“จงให้เขากินเถิด”

จงให้อาหารผ่านคำพูดที่สร้างกำลังใจ

จงให้อาหารผ่านข่าวที่ซื่อสัตย์ต่อความจริง

จงให้อาหารผ่านการสื่อสารที่สร้างสันติ มากกว่าความแตกแยก

จงให้อาหารผ่านการปกป้องผู้ที่ไม่มีเสียงในสังคม

นี่คือพันธกิจของสื่อคาทอลิก

และนี่คือพันธกิจของคริสตชนทุกคน

แต่บรรดาศิษย์ตอบว่า

“เรามีเพียงขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว”

พวกเขามองเห็นเพียง “ความไม่พอ”

พระเยซูเจ้าทรงมองเห็น “สิ่งที่สามารถถวายแด่พระเจ้า”

หลายครั้งเราก็คิดเหมือนศิษย์

“ฉันทำอะไรไม่ได้มาก”

“ฉันเป็นเพียงคนธรรมดา”

“ฉันมีผู้ติดตามไม่กี่คน”

“เสียงของฉันคงไม่มีใครฟัง”

แต่พระเยซูเจ้าไม่เคยถามว่า

“เจ้ามีมากแค่ไหน”

พระองค์ถามเพียงว่า

“เจ้ามีอะไร จงนำมาให้เรา”

คำพูดที่ให้กำลังใจหนึ่งประโยค

การให้อภัยหนึ่งครั้ง

การแบ่งปันข่าวที่ถูกต้องหนึ่งข่าว

การหยุดส่งต่อข่าวลือหนึ่งครั้ง

การรับฟังใครคนหนึ่งด้วยใจจริง

สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้ เมื่อถวายไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้า ก็สามารถหล่อเลี้ยงหัวใจของผู้คนได้มากกว่าที่เราคิด

ตอนท้ายของพระวรสาร มีรายละเอียดที่น่าสนใจ

ทุกคนกินจนอิ่ม

และยังเหลือเศษขนมปังอีกถึง สิบสองกระบุง

พระเจ้ามิใช่พระเจ้าของความขาดแคลน

พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของความอุดมสมบูรณ์

เมื่อความจริงถูกแบ่งปัน ความจริงไม่ลดลง

เมื่อความรักถูกแบ่งปัน ความรักไม่หมดไป

เมื่อความหวังถูกแบ่งปัน ความหวังก็ยิ่งเพิ่มพูน

นี่คือธรรมชาติของพระวรสาร

พี่น้องที่รัก

ในตอนท้ายของมิสซาวันนี้ พระเยซูเจ้าจะทรงประทาน “อาหารแห่งชีวิต” แก่เราในศีลมหาสนิท

ก่อนที่พระองค์จะทรงส่งเราออกไป พระองค์ยังตรัสกับเราทุกคนเหมือนที่ตรัสกับบรรดาศิษย์เมื่อสองพันปีก่อนว่า

“ท่านทั้งหลายจงให้เขากินเถิด”

จงออกไปหล่อเลี้ยงโลกที่กำลังหิว ด้วยความจริง

จงออกไปหล่อเลี้ยงผู้คนที่กำลังสิ้นหวัง ด้วยความหวัง

จงออกไปหล่อเลี้ยงผู้ที่ถูกลืม ด้วยการรับฟังและความเมตตา

ขอให้สื่อมวลชนคาทอลิกทุกคน และคริสตชนทุกคน เป็นผู้สื่อสารที่เริ่มต้นจากหัวใจที่มองเห็นเหมือนพระเยซูเจ้า พูดเหมือนพระองค์ รักเหมือนพระองค์ และแบ่งปันเหมือนพระองค์

เพื่อว่า ทุกคนที่พบเรา ไม่เพียงได้รับข้อมูล แต่จะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยความรักของพระคริสตเจ้า

อาแมน