ทันเวลาเสมอ

sheep
“หลงทางไปไม่รู้กี่ครั้ง…ผิดพลาดพลั้งไม่รู้กี่หน
ดื้อและรั้นวิ่งวุ่นวกวน…แสนสับสนรู้สึกจนใจ
แต่พระองค์ไม่ทรงทอดทิ้ง…ไม่เคยนิ่งดูดายรู้ไหม
กี่ร้อนหนาวฝนพราวฟ้าอำไพ…พระเคียงใกล้ติดตามดูแล”

จะ เป็นลูกแกะตัวที่เท่าไหร่ที่แสนดื้อรั้นเอาแต่ใจ  ไม่เคยอยู่ในคอกในฝูงของตนเอง  เมื่อชีวิตในฝูงแกะที่แสนจะราบเรียบจำเจ  แกะน้อยจอมซนก็ดื้อรั้นดันทุรังจะออกนอกกรอบ  ออกไปเผชิญกับความตื่นเต้นเร้าใจในโลกกว้าง  ท้าทายกับฝูงหมาป่า  จ้องตาเขม็งจะกินเลือดกินเนื้อ  คิดว่าตนเองเก่ง  เอาชนะทุกสิ่งได้ด้วยตนเอง

เมื่อหมาป่าผู้หิวโหยเดินมุ่งหน้าตาลุกวาวเข้ามาหา  จะทำฉันใดได้เมื่อเพิ่งรู้ตัวว่าไม่มีทางสู้  พลันอ้อมกอดอันแข็งแกร่งก็โอบแกะน้อยเข้ามา  กอดแนบไว้กับอกอุ่นกว้างใหญ่  เสียงอันทรงอำนาจขับไล่เหล่าฝูงหมาป่าแตกกระจายไป  ใครเล่าจะยิ่งใหญ่ทรงพลังเท่าผู้เลี้ยงที่แสนดีนั้นไม่มี  แต่กระนั้น…แกะน้อยก็ยังคงหลงระเริงซุกซนไม่ว่างเว้น  กี่ครั้งต่อ  ครั้งที่ท่านจะต้องออกตามหา  แต่แกะน้อยก็มั่นใจเสมอว่า  จะไม่มีสักครั้งในยามประสบภยันตราย  แล้วจะถูกทอดทิ้งให้เดียวดายท่ามกลางภยันตรายนั้น  แกะน้อยมั่นใจเสมอว่า..มืออุ่นๆคู่นั้นจะยื่นมาถึงทุกครั้ง  และทันเวลาทุกทีไป


ด้วยรัก

น้ำผึ้งหวาน
9 มิถุนายน 2014

ชีวิตคือพระพร

landscape

“สันติสุขจงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด
พระบิดาทรงส่งเรามาฉันใด เราก็ส่งท่านทั้งหลายไปฉันนั้น”

a life

เรา ได้รับการเรียกที่แตกต่างกันไป เรียกให้เป็นครู  เป็นหมอ เป็นพนักงาน และอื่นๆมากมาย สิ่งที่เราได้รับเรียกอาจจะทำให้เรารู้สึกไม่ตรงใจ แต่สิ่งนั้นเหมาะสมกับเราที่สุด … บทเพลงสดุดีที่ 104 เขียนไว้ว่า

“…ถ้าพระองค์ทรงเรียกลมปราณกลับคืน สิ่งมีชีวิตก็ตาย และกลับเป็นฝุ่นดิน เมื่อพระองค์ทรงส่งพระจิตของพระองค์ลงมา สิ่งมีชีวิตก็ถูกสร้างขึ้น…”

เราถูกสร้างจากพระจิตของพระเจ้า พระองค์ทรงล่วงรู้ว่าสิ่งใดเหมาะสมและดีที่สุดสำหรับเรา เพราะเราเป็นของพระองค์  มาจากพระองค์ และจะกลับไปหาพระองค์ พระพรพิเศษต่างๆที่พระประทานให้เรานั้นก็แตกต่างกัน เพื่อให้เราช่วยเหลือเกื้อกูลกัน การถูกเรียกมาพร้อมกับพระพรพิเศษเสมอ เพราะเมื่อเราถูกเรียกมาให้กระทำสิ่งใด นั้นเป็นเพราะเรามีพระพรพิเศษนั้นที่คนอื่นไม่มี หลายครั้งที่เราปฏิเสธที่จะนำพระพรนั้นมาใช้ ด้วยเห็นว่าเป็นภาระอันหนักหน่วง พระเจ้าจะทรงริบพระพรนั้นกลับคืน

ชีวิต คือพระพร…ทุกบทตอน คือการเรียก
ขอเพียงลูก พึงสำเหนียก…ยินเสียงเรียก ของพระองค์
ทำตาม น้ำพระทัย…กลัวสิ่งใด พระประสงค์
มุ่งเดิน ในทางตรง….มีพระองค์ เป็นหลักชัย


ด้วยรัก

น้ำผึ้งหวาน
8 มิถุนายน 2014

Zebras

“พระเจ้าจะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าจะต้องเล็กลง”

angie

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา คุณพ่อท่านหนึ่งให้ข้อคิดไว้ว่า “พระเจ้าจะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าจะต้องเล็กลง” คำชื่นชมมากมายที่เพื่อนมนุษย์มีให้กับเรา ขอให้เราคิดเสมอว่าเป็นเพราะพระองค์ทรงกระทำสิ่งดีดีนี้ผ่านกิจการของเรา อย่าให้เพื่อนมนุษย์ต้องคิดว่าสิ่งดีดีเหล่านี้เป็นกิจการของเราเอง

เพราะเมื่อวันหนึ่งกิจการของเราผิดพลาดลงไปกิจการดีทั้งหลายก็จะพาลหม่นหมองลงไปด้วย อย่าให้ใครยึดติดกับเราเพราะคิดว่าเราเป็นคนที่ดีพร้อม แต่ให้เป็นเพราะพระองค์ทรงบ่มเพาะกิจการดีนี้ลงในตัวเรา

และทุกครั้งที่มนุษย์มองกิจการดีของเราก็ให้มองเห็นกิจการดีของพระองค์ เพื่อว่าเมื่อใดที่กิจการของเราผิดพลาดเพราะความอ่อนแอในความเป็นมนุษย์ของเรา เราจะไม่ได้ทำให้พระองค์หม่นหมองลงไปด้วย

พ่อสอนว่า “ความเป็นคริสตชนไม่ใช่คนที่ดีพร้อมแต่เป็นคนที่พร้อมจะทำตามคำสอนเพื่อจะเป็นคนดี” ลูกทูนหัวของฉันรับศีลล้างบาปเมื่ออายุได้ 11 ปี พ่อของเธอบอกกับฉันว่า “เธอล้างบาปเพราะเห็นกิจการของฉัน เธอต้องการใช้นามนักบุญเดียวกับฉัน และต้องการให้ฉันเป็นแม่ทูนหัวให้เธอด้วย”

ฉันรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลยกับความรู้สึกเช่นนั้นของลูกทูนหัวของฉันที่มีต่อฉัน แม้ฉันจะรู้สึกยินดีกับการเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ในครั้งนี้ ฉันเรียกลูกทูนหัวของฉันมาพบบอกกับเธอว่า “ครูเป็นเพียงมนุษย์ที่อ่อนแอคนหนึ่ง บางครั้งก็ตกในบาป และบ้างครั้งก็เป็นแบบอย่างไม่ดีเท่าที่ควร ลูกเห็นเพียงกิจการด้านดีของครูเท่านั้น

ดังนั้น หากลูกยึดติดกับความเป็นตัวครู ลูกอาจจะพบกับความผิดหวังเมื่อครูผิดพลาดและบกพร่องแต่หากลูกเอาใจยึดติดกับคำสอนของพระ รักในกิจการดีของพระองค์ที่ถ่ายทอดผ่านคนอื่นๆรอบตัวลูกและให้อภัยในความอ่อนแอบกพร่องของเพื่อนมนุษย์

เมื่อเราเห็นกิจการที่ไม่ดี แม้กระทั่งในคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกของพระด้วยก็ตามลูกก็จะยังเป็นลูกที่ดีของพระต่อไป” หลายคนที่ต้องทิ้งศาสนา ทิ้งพระ เพราะยึดติดกับกิจการของมนุษย์ที่คิดว่าเค้าเป็นคนที่ดีพร้อมเราจึงต้องย้ำเตือนตัวเองไว้เสมอว่า

“พระเจ้าจะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น แต่ข้าพเจ้าจะต้องเล็กลง” เพื่อให้ทุกคนได้เห็นกิจการที่ดีของพระองค์ในกิจการของเรา และให้อภัยความบกพร่องในความอ่อนแอของเราด้วยเช่นกัน

j101

ลูก เป็นเพียงเครื่องมือชิ้นน้อย
ที่ต่ำต้อยด้อยค่าคราล้าอ่อน
ทุกกิจการงดงามคือพระพร
กลับคืนย้อนความอาทรของพระองค์
แม้คราใดลูกกระทำสิ่งดีงาม
ประพฤติตามคำสอนต้องประสงค์
ขอให้เป็นกิจการของพระองค์
ที่มั่นคงดำรงเป็นนิรันดร์


ด้วยรักและยินดี

น้ำผึ้งหวาน
21 มกราคม 2014

ความพอดีอยู่ที่ใจ

03

(ฟิลิปปี 4:12-13)

“ข้าพเจ้ารู้จักความขาดแคลนและรู้จักความอุดมสมบูรณ์
ไม่ว่าในกรณีใดหรือในทุกกรณี

ข้าพเจ้าได้เรียนรู้เคล็ดลับในการเผชิญความอิ่มท้องและความอดอยาก ความอุดมสมบูรณ์และความขัดสนแล้ว

ข้าพเจ้าเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า”

(Philippians 4:12-13)

“I know how to be brought low, and I know how to abound.

In any and every circumstance,I have learned the secret of facing plenty and hunger,abundance and need.

I can do all things through him who strengthens me.”

01

หาก เรากำลังดิ้นรนไขว่คว้า
นึกถึงวัยวันเฒ่าชราดูบ้างไหม
ตะกายสูงเทียมฟ้าก็ได้แค่สุดลมหายใจ
ไม่มีอำนาจใดที่ครอบครองได้ตลอดกาล
หากเรากำลังสิ้นหวัง
นึกถึงวัยวันแห่งพลังอันแสนหวาน
วันที่ดอกรักครั้งแรกเริ่มผลิบาน
และพร้อมจะผ่านทุกก้าวย่างไปอย่างดี

ทุก อย่างอยู่บนความพอดีแล้วชีวิตจะมีความสุข
สูงไปก็หนาว ต่ำไปก็อึดอัด
วันใดที่เรากำลังดิ้นรนไขว่คว้าจนหาเวลาไม่ได้
ก็ย้อนกลับมานึกถึงปู่ย่าตายายพ่อแม่ที่แก่เฒ่ากับวัยวันที่ร่วงโรย
และชีวิตที่เป็นอนิจจัง ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ถาวร
วันใดที่หมดเรี่ยวแรงก้าวไปข้างหน้า
ก็ให้นึกถึงคนที่รักเราและพร้อมจะเดินเคียงข้างเราไปในทุกเส้นทาง
ยินดีกับเราแม้ความสำเร็จนั้นจะดูเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม
และอย่ามองข้ามความรักยิ่งใหญ่นี้ไป

“ความรักของพระเยซู”


ด้วยรัก

น้ำผึ้งหวาน
3 กุมภาพันธ์ 2014